powrót
DOM KULTURY "KADR" przy ul. Rzymowskiego w WARSZAWIE
Miejsce lokalizacji na styku Służewca i Służewia przy ulicy Rzymowskiego 32 w Warszawie. Obszar znajduje się w otoczeniu terenów dawnych zakładów produkcyjnych (przekształconych obecnie w intensywną zabudowę komercyjno-biurową) oraz dzielnicy mieszkaniowej wybudowanej w latach 70. Działka otoczona jest z trzech stron ulicami- od zachodu ul. Rzymowskiego, od południa ul. Cybernetyki, od wschodu ul. Orzycką. Od północy graniczy z budynkiem usługowo – biurowym, posiadającym ścianę z oknami niemal w ostrej granicy.

Dla terenu obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu Służewca Wschodniego uchwalony przez Radę Miasta Stołecznego Warszawy uchwałą nr LVI/1705/2009 w dniu 18 czerwca 2009r. (Dz. Urz. Woj. Maz. nr 122, poz. 3577 z dn. 29 lipca 2009r.).

Koncepcja zagospodarowania terenu wykorzystuje i podkreśla odmienność ruchliwej arterii Rzymowskiego i osiedlowy charakter ulicy Orzyckiej. Główne wejście do budynku zlokalizowano od najlepiej eksponowanego narożnika – ulic Cybernetyki i Rzymowskiego, pozostałe wejścia dla użytkowników Domu Kultury od ulicy Rzymowskiego. Wejście techniczne, dostawy i wjazd do parkingu podziemnego zlokalizowano od ulicy Orzyckiej.

Dwa skrzydła budynku o rożnym charakterze zderzają się i przenikają w fasadzie od ulicy Cybernetyki. Ich odchylenie w planie pozwala wygospodarować pomiędzy nimi przestrzenie dziedzińców wprowadzających zieleń i światło do wnętrza budynku.

Budynek posiada cztery kondygnacje naziemne i jedną podziemną. Ze względów funkcjonalnych jest tu wprowadzony podział na dwie części – na parterze i pierwszym piętrze (dom pierwszy) zlokalizowano funkcje reprezentacyjne, administracyjne i klub seniora. Na drugim i trzecim piętrze (dom drugi) znajdują się funkcje domu kultury sensu stricte – sale i pracownie oraz przestrzenie aktywności fizycznej.

Dwoistość podziału uwidacznia się również w funkcjonalnym oddzieleniu na parterze i pierwszym piętrze bloku Sali Widowiskowej od pozostałych funkcji Domu Kultury. Obie te części, posiadające własne wejścia i klatki schodowe mogą funkcjonować niezależnie (np. w rożnych godzinach). Rozdzielone są również za pomocą dylatacji pełniącej funkcje konstrukcyjne i akustyczne.

W projekcie wykorzystano spadki wynikające z naturalnego ukształtowania terenu wokół budynku. Od strony ul. Orzyckiej, położonej niżej, znajduje się wjazd na pochylnię parkingu i wykorzystująca różnicę poziomów rampa rozładowcza. Do stanowisk zlokalizowanych w parkingu podziemnym zbilansowano parkingi przyuliczne. Na działce przewidziano 10% powierzchni biologicznie czynnej na gruncie rodzimym i 40%na stropach i tarasach.

Wejście główne znajduje się od ulicy Cybernetyki. Istnieje też drugie wejście okazyjne i sezonowe od ulicy Rzymowskiego, mniej więcej w połowie długości elewacji. Hol wejściowy zaprojektowany został jako przestrzeń dwukondygnacyjna. Założeniem tego miejsca jest otwieranie się na otoczenie i „wciągania” (zapraszania) go do środka.

Parter budynku może działać jako jedna strefa domu kultury lub jako dwie niezależne. Wejście do domu kultury oraz wejście do strefy biletowej we foyer sali widowiskowej. Na skrzyżowaniu dróg wejściowych umieszczona została przestrzeń wielofunkcyjna z możliwością wykorzystania jako kawiarenka artystyczna. Istniej również możliwość sezonowego zagospodarowania terenu chodnika pod lipami. Budynek posiada dwie główne klatki schodowe. Pierwsza znajduje się w głównym holu i łączy dwie części budynku z główną strefą wejścia. Druga powiązana jest z foyer Sali Widowiskowej. W ten sposób budynek można „przejść” od góry do dołu łączącymi się drogami komunikacyjnymi. Szatnie i ochrona są zaprojektowane jako meble „wstawione” w przestrzeń holu głównego.

Sala klubowa Klubu seniora dostępna jest z parteru, w pobliżu wejścia i windy, na skrzyżowaniu ulic Cybernetyki oraz Orzyckiej. Narożnik ten otwiera się na ciąg pieszo-rowerowy oraz bezpośrednio na zielony kącik ogrodu zagospodarowanego przez dom kultury.

Sala widowiskowa zajmuje centralną cześć budynku, który w ten sposób stanowi jej naturalną osłonę akustyczną. Jest wyposażona w stałą widownię na 262 osoby. Widownia, scena oraz jej pomieszczenia techniczne są oddzielone akustycznie od pozostałych części budynku. Od strony ulicy Rzymowskiego znajduje się wysokie, trzykondygnacyjne, reprezentacyjne foyer. Wejście do niego znajduje się bezpośrednio z holu głównego domu kultury lub z zewnątrz, od strony ulicy Rzymowskiego. Cała strefa sali widowiskowej została skumulowana na parterze oraz na pierwszym piętrze w jednolity blok przestrzenny. Szatnie i toalety zostały zagospodarowane w przestrzeni pod widownia, od północnej strony. Zaplecza techniczne i garderoby zostały zaprojektowane od ulicy Orzyckiej na dwóch kondygnacjach.
Magazyny i warsztat są skomunikowane ze scena i kieszenią oraz ze strefa dostaw od ul Orzyckiej. Garderoby oraz magazyn kostiumów znajdują się na pierwszym piętrze, dostępnym z parteru części technicznej
Sala prób, jest oddzielnym wygłuszonym i wytłumionym akustycznie pomieszczeniem znajdującym się tuż za sceną. Może pełnić funkcję sali do kameralnych i eksperymentalnych widowisk z małą ilością publiczności. Może również otwierać się na cześć holu i przestrzeni wielofunkcyjnej.
Pierwsze piętro otwiera się w formie antresoli na przestrzeń holu wejściowego. Pokoje administracyjne rozmieszczone wzdłuż wewnętrznej komunikacji są doświetlane od ulicy Cybernetyki oraz od ulicy Orzyckiej. Ściany komunikacji wewnętrznej są częściowo przeszklone. Internetowy świat kultury jest otwartą, zapraszającą przestrzenią na specjalnie wydzielonej antresoli wewnątrz holu głównego. W ten sposób kultura Internetu może pełnić funkcje społecznie integrującą. Pokoje psychoterapii rodzinnej i indywidualnej usytuowane są w najbardziej spokojnej i intymnej części kondygnacji, za blokiem windowym.
Cześć druga budynku są to dwie kondygnacje przeznaczone na twórczość intelektualną, manualną oraz aktywność fizyczna. Tu mieści się świat domu kultury, który powinien być bardziej intymny i inspirujący do kreowania i poznawania kultury. Skumulowane bloki tematyczne pracowni tworzą własne strefy działań. Rozdzielają je dwa patia zewnętrzne, które umożliwiają kontakt twórców z naturą i jej przemianami.

Na drugim piętrze Akademia życia na osi komunikacji znajduje się w częściowo transparentnej sali wykładowej na 60 osób z siedzeniami wyposażonym w pulpity. Została zaprojektowana w taki sposób, że może wizualnie połączyć się z resztą budynku lub za pomocą ruchomych przesłon stać się intymnym miejscem spotkań.

Pracownie Centrum Umiejętności życiowych i Klubu Pracy Twórczej są skumulowane w jednym miejscu jako jeden tematyczny blok w reprezentacyjnej przestrzeni holu. Warsztaty związane z rękodziełem i pracami użytkowymi łączą się również w jedną strefę.

Pracownie muzyczne znajdują się w narożniku tej kondygnacji. Studio nagrań posiada odpowiedni do swego przeznaczenia kształt oraz wysokość. Jest połączone za pomocą instalacjami z kabiną elektroakustyka. Wewnątrz studia jest zbudowana akustyczna skorupa oddzielona od konstrukcji budynku. Wszystkie pomieszczenia muzyczne posiadają niezbędne oddzielenie akustyczne od innych sal.

Pracownia plastyczna dorosłych, umieszczona pomiędzy tarasami dziedzińców, oświetlona jest światłem rozproszonym z możliwością zaciemniania. Obok niej z jednej strony znajduje się pracownia plastyczna dzieci, a z drugiej przestrzenna galeria powiązana z zewnętrznym patio z możliwością łączenia tych dwóch przestrzeni w okresie letnim. Galeria, również oświetlona światłem rozproszonym, połączona jest bezpośrednio z klatką schodową foyer, co umożliwia jej niezależne funkcjonowanie. Galeria może otwierać się na wysokie foyer, co daje ciekawe możliwości aranżacji wystaw i wydarzeń kulturalnych.

Lokalizacja pomieszczeń zawiązanych z aktywnością fizyczną na ostatniej kondygnacji daje możliwość uzyskania dla nich większej wysokości (do 5-6 m.) a także odpowiedniego oświetlenia, przewietrzenia oraz dobrej izolacji akustycznej.

Klub dla dzieci w wieku 6-15 lat umieszczony jest w pobliżu windy. Sala do ćwiczeń dla dzieci może otwierać się na przestrzeń holu.

Szkoła tańca posiada oświetlenie z jednej strony z możliwością zaciemnienia. Oddzielona jest od innych głównych pomieszczeń magazynami i szatniami, co zapewnia dobrą izolację akustyczną.

Sala ćwiczeń fizycznych i sala gier - obie z dostępem do światła dziennego – znajdują się za blokiem szatni, co daje możliwość wydzielenia części komunikacji jako „czystej”. W bloku po przeciwnej stronie znajduje się kręgielnia, która nie styka się z żadnym z głównych pomieszczeń, a jej podłoga jest wyizolowana akustycznie.

powrót